عنوان مقاله:

نویسندگان:

امیر معمارزاده کیانی، جلیل ایمانی هرسینی، محمود کرمی

آگاهی از عوامل موثر بر مطلوبیت زیستگاه گونه‌ها و محدوده پراکنش زیستگاههای مطلوب اهمیت اساسی در بر‌نامه‌ریزی به منظور مدیریت و حفاظت پویا و پایدار گونه‌ها و نتیجتا حفظ توازن در روابط اکولوژیکی زیستگاه دارد. با توجه به عدم بررسی و پژوهشهای میدانی در مورد وضعیت‌بوم شناسی گونه تشی و خصوصیات منحصربه فرد در وجوه ریخت‌شناسی، رفتار‌شناسی و نیز طیف تاثیرات گونه، بر پایداری وضعیت‌بوم‌شناختی زیستگاههای کشور، تحقیق حاضر با هدف مدلسازی مطلوبیت زیستگاه تشی، بزرگترین گونه جونده کشور در‌بازه زمانی مهر‌ماه سال 1396 تا دی‌ماه 1397 و طی 30 نوبت پایش دقیق میدانی در پارک ملی‌خجیر، جهت تعیین مهمترین متغیرهای زیستگاهی موثر بر حضور گونه انجام شد. در این پژوهش تعداد ۱۳۰ نقطه حضور مبنی بر نمایه‌های مستقیم و غیر‌مستقیم حاصل از فعالیت گونه با استفاده از دستگاه GPS، ثبت گردید. از روش حداکثر آنتروپی MaxEnt برای مدلسازی مطلوبیت زیستگاه گونه تشی استفاده شد. براساس نتایج، مقدار AUC معادل 9/0 به دست آمد که بیانگراعتبار بالای مدل است. نتایج نشان داد که به ترتیب تیپ پوشش‌گیاهی، جهت جغرافیایی، ارتفاع، شیب و فاصله از جاده بیشترین تاثیر را بر حضور‌ و فعالیت گونه داراست. نتایج بدست آمده می تواند ابزاری مناسب جهت شناسایی عوامل موثر بر حضور گونه و مدیریت صحیح تشی در منطقه مورد مطالعه و سایر زیستگاه های این گونه باشد

مطلوبیت زیستگاه، تشی، پارک ملی خجیر، آنتروپی بیشینه

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
معمارزاده کیانی، امیر، ایمانی هرسینی، جلیل، کرمی، محمود، 1402، مدلسازی مطلوبیت زیستگاه گونه تشی (Hystrix indica) در پارک ملی خجیر با استفاده از روش حداکثر آنتروپی (MaxEnt)، اولین همایش ملی پارک های ملی و مناطق تحت حفاظت، https://cnf.hsu.ac.ir/fa/archive_index.php?c=nppa1&aid=70646