عنوان مقاله:

نویسندگان:

سید مهدی امینی نسب، ندا عالیپوریان

روش های اولویت بندی زیستگاه ها به منظور مدیریت زیستگاه ها و حفاظت از گونه ها حائز اهمیت می باشند.. در این مطالعه، اولویت بندی زیستگاه بر اساس شاخص ارزش زیستگاه (HV) انجام شده و با توجه به حضور و فراوانی گونه ها در هر زیستگاه، طبقات تهدید و ارجحیت زیستگاهی تعیین می شود. برای محاسبه شاخص (HV)، پس از مشخص نمودن زیستگاه ها ، تعیین گونه ها در هر زیستگاه و طبقات تهدید و ترجیح زیستگاهی ، وزن دهی طبقات صورت گرفته و ضریب ترجیحی زیستگاه مشخص می شود. در نهایت ارزش هر زیستگاه برای هر گروه تاکسونومیک محاسبه می شود. این روش در منطقه حفاظت شده اشترانکوه در استان لرستان در مورد گروه های تاکسونومیک پستانداران، پرندگان، خزندگان، دوزیستان و آبزیان اجرا شده و نتایج نشان داده است که زیستگاه حاشیه ای در رتبه اول قرار گرفته و بعد از آن به ترتیب زیستگاه های بینابینی، دشتی، کوهستانی، آبی، بوته زار و جنگل از نظر رتبه در اولویت بعدی قرار گرفته اند. برای پستانداران منطقه نیز، زیستگاه بینابینی بیشترین ارزش را داشته و سپس زیستگاه های حاشیه ای، کوهستانی، دشتی، جنگلی، آبی و بوته زار در رتبه های بعدی قرار گرفتند. در گروه تاکسونومیک پرندگان، زیستگاه کوهستانی دارای بیشترین ارزش و جنگلی کمترین ارزش و اهمیت را داشته است. برای خزندگان هم زیستگاه بینابینی حداکثر و زیستگاه جنگل حداقل رتبه و اهمیت را کسب نموده است. دوزیستان و آبزیان منطقه به علت اینکه فقط در زیستگاه آبی حضور داشته اند لذا تنها این زیستگاه برای آنها دارای ارزش و اهمیت بوده است. بنابراین برای مدیریت منطقه لازم است، ارزش کلی زیستگاه ها و همچنین اهمیت آنها برای گروه های تاکسونومیک مختلف مورد توجه قرار گیرد.

رتبه بندی، زیستگاه، منطقه حفاظت شده، اشترانکوه، لرستان

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
مهدی امینی نسب، سید، عالیپوریان، ندا، 1402، اولویت بندی زیستگاه های منطقه حفاظت شده اشترانکوه در استان لرستان با کاربرد در طرح حفاظت و مدیریت، اولین همایش ملی پارک های ملی و مناطق تحت حفاظت، https://cnf.hsu.ac.ir/fa/archive_index.php?c=nppa1&aid=70657