عنوان مقاله:

نویسندگان:

پوریا سپهوند، نگین شیخ الاسلامی، نوشین مهاجران، شیرین پرهیزکار، سید محمود قاسمپوری

ارزیابی وضعیت حفاظتی و به استناد آن تدوین برنامه های مدیریتی برای گونه قوچ و میش و مجموعه پارک ملی گلستان نیاز به نظارت دقیق بر تغییرات جمعیت دارد. طبق برآورد اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) جمعیت قوچ و میش اوریال (Ovis vignei) در جهان حدود ۳۰ هزار راس است. با توجه به آخرین سرشماری جمعیت این گونه، در حال حاضر در پارک ملی در حدود ۹ هزار راس و برابر با یک سوم جمعیت جهانی این گونه حاضر است. این گونه از شاخص ترین علفخواران پارک ملی گلستان است که در محدوده استپی و درختزارهای شرق، شمال و جنوب پارک حضور دارد. در این مطالعه از آمار پنج ساله اخیر سرشماری حاصل از روش شمارش کل (Total count) استفاده شد. جهت تخمین تراکم قوچ و میش، محدوده مورد پایش توسط افراد در ۴۲ مسیر با استفاده از نرم‌افزار Arcmapمحاسبه شد. نواحی متراکم قوچ و میش در منطقه به روش تراکم کرنل(kernel density) به دست آمد. نتایج نشان داد که جمعیت قوچ و میش در پارک مانند سال‌های گذشته با درصد رشد قابل قبولی (۸/۸ ٪) در حال افزایش است. بیشترین رشد جمعیت به تفکیک محدوده محیط‌بانی، متعلق به دشت با ۳۲٪ (۲۸۷ فرد به ۳۸۱ فرد)، سولگرد با حدود ۱۴٪ (۳۲۰۲ فرد به ۳۶۶۱)، لهندر ۹٪ و میرزابایلو حدود ۲٪ بوده است. جان‌پناه‌ها حفاظتی نقش مهمی در بالا بردن امنیت ایفا می‌کنند. بنابراین با پایش دقیق و متداوم و البته ایجاد جان‌پناه‌ها در مناطقی کلیدی و حساس می‌توان ضریب حفاظتی مناطقی که زیستگاه بالقوه قوچ و میش در پارک ملی هستند را بالا برد و افزایش جمعیت این گونه را شاهد بود.

قوچ و میش، جان‌پناه، علفخوار شاخص، سرشماری، پارک ملی گلستان

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
سپهوند، پوریا، شیخ الاسلامی، نگین، مهاجران، نوشین، پرهیزکار، شیرین، محمود قاسمپوری، سید، 1402، اثربخشی مدیریت حفاظتی بر جمعیت علفخوار شاخص پارک ملی گلستان، اولین همایش ملی پارک های ملی و مناطق تحت حفاظت، https://cnf.hsu.ac.ir/fa/archive_index.php?c=nppa1&aid=70675