عنوان مقاله:

نویسندگان:

عاطفه رستگار

در دنیای امروز رشد و تعالی جوامع به عوامل متعددی وابسته است که یکی از مهمترین آنها امر آموزش و کیفیت تدریس در مراکز آموزشی است. ازجمله بنیادی ترین آموزش هایی که توان ایجاد تغییر در عملکرد افراد را داراست، آموزش اندیشیدن و به ویژه درست اندیشیدن است.البته اینکه اساساً درست اندیشی قابل آموزش و تدریس هست یا نه ؟ شیوه های تدریسِ موجود چه میزان توفیق یا آسیب داشته اند؟ و چه شیوه هایی با توجه ماهیت درس فلسفه، موفق تر عمل خواهند کرد؟ مباحثی است که در این نوشتار مورد نظرند. آسیب شناسی شیوه های تدریس فلسفه اسلامی و فلسفه به طورکلی و در مقطع متوسطه به شیوه کتابخانه ای، میدانی ومصاحبه صورت گرفت و مسائلی ازقبیل استفاده از روش معلم محوری، عدم التفات به تفاوت های فردی، تک روشی، عدم درگیری ذهنی فعال با مطالب بنیادی فلسفه و... بررسی شده است. پس از بررسی برخی از شیوه های نوین که تناسب بیشتری با ارائه طریق در تفکر فلسفی دارند، استفاده از تکنولوژی های روز و حتی برخی بازی های تعاملی، محتوایی و سبک زندگی می تواند مسیر آینده را به نحو دیگری رقم بزند.

شیوه های تدریس، تدریس، فلسفه ، منطق، فلسفه اسلامی.

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
رستگار، عاطفه، 1401، تدریس و فلسفه:آسیب شناسی شیوه های تدریس فلسفه اسلامی و فلسفه در مقطع متوسطه دوم و معرفی شیوه های تدریس جدید، هشتمین همایش ملی حکیم سبزواری، طراحی و آسیب‌شناسی برنامه درسی و متون آموزشی فلسفه اسلامی، https://cnf.hsu.ac.ir/fa/archive_index.php?c=hakim8&aid=70689