عنوان مقاله:

نویسندگان:

سیدهادی رضائیان مقدم، حامده راستایی

براساس برنامه درسی رشته فلسفه و حکمت اسلامی مقطع کارشناسی مصوب سال 1398 وزارت عتف، «حکمت مشاء» در قالب سه کد درس و به ارزش ده واحد تعریف شده است. در حکمت اسلامی، فارابی و ابن‌سینا به عنوان دو فیلسوف مشائی برجسته شناخته شده اند. البته به دلایل تاریخی و همچنین سبک خاص آثار فارابی، در بررسی تعالیم حکمت مشاء، آموزه‌های سینوی محور است. اگرچه بر آثار مهم ابن‌سینا، همچون الهیات شفا، اشارات و تنبیهات و نجات شرح‌های خوبی نگاشته شده اما این آثار به دلیل سبک نگارش، نمی-توانند به عنوان کتاب درسی در مقطع کارشناسی، مورد استفاده قرار گیرند. علاوه بر شرح آثار ابن سینا، تک‌نگاری‌هایی درباره حکمت مشاء به رشته تحریر درآمده است؛ یثربی (1383)، ذبیحی (1386)، معلمی (1389)، فیروزجایی (1393)، اکبری (1395) و عباسی‌حسین‌آبادی (1396 و 1398). آثار مذکور نیز، اگرچه دارای مزایایی هستند، لکن برای تدریس در مقطع کارشناسی مناسب نیستند. بر این اساس ضرورت دارد کتابی در این خصوص به رشته تحریر در آید که واجد ویژگی های کتاب درسی و مناسب مقطع کارشناسی فلسفه باشد. این مقاله در ابتدا به نقد آثار منتشر شده درباره حکمت مشاء می‌پردازد؛ نقدهایی که عمدتا ناظر به نقایص این آثار به عنوان کتاب درسی است. در ادامه ویژگی‌های صوری و ساختاری اثر مطلوب در این خصوص ارائه خواهد شد. با عنایت به اینکه حکمت مشاء در قالب سه کد درس مجزاست، شایسته است این اثر در سه فصل و با عناوین وجودشناسی و امور عامه؛ مواد ثلاث و الهیات بالمعنی الاخص؛ علم النفس فلسفی و معادشناسی ارائه گردد.

حکمت مشاء، کتاب درسی، ابن سینا، فارابی

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
رضائیان مقدم، سیدهادی، راستایی، حامده، 1401، ضرورت نگارش کتاب «حکمت مشاء» جهت تدریس در مقطع کارشناسی، هشتمین همایش ملی حکیم سبزواری، طراحی و آسیب‌شناسی برنامه درسی و متون آموزشی فلسفه اسلامی، https://cnf.hsu.ac.ir/fa/archive_index.php?c=hakim8&aid=70700