چکیده

ارزیابی وضعیت حفاظتی و به استناد آن تدوین برنامه های مدیریتی برای گونه قوچ و میش و مجموعه پارک ملی گلستان نیاز به نظارت دقیق بر تغییرات جمعیت دارد. طبق برآورد اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت (IUCN) جمعیت قوچ و میش اوریال (Ovis vignei) در جهان حدود ۳۰ هزار راس است. با توجه به آخرین سرشماری جمعیت این گونه، در حال حاضر در پارک ملی در حدود ۹ هزار راس و برابر با یک سوم جمعیت جهانی این گونه حاضر است. این گونه از شاخص ترین علفخواران پارک ملی گلستان است که در محدوده استپی و درختزارهای شرق، شمال و جنوب پارک حضور دارد. در این مطالعه از آمار پنج ساله اخیر سرشماری حاصل از روش شمارش کل (Total count) استفاده شد. جهت تخمین تراکم قوچ و میش، محدوده مورد پایش توسط افراد در ۴۲ مسیر با استفاده از نرم‌افزار Arcmapمحاسبه شد. نواحی متراکم قوچ و میش در منطقه به روش تراکم کرنل(kernel density) به دست آمد. نتایج نشان داد که جمعیت قوچ و میش در پارک مانند سال‌های گذشته با درصد رشد قابل قبولی (۸ ۸ ٪) در حال افزایش است. بیشترین رشد جمعیت به تفکیک محدوده محیط‌بانی، متعلق به دشت با ۳۲٪ (۲۸۷ فرد به ۳۸۱ فرد)، سولگرد با حدود ۱۴٪ (۳۲۰۲ فرد به ۳۶۶۱)، لهندر ۹٪ و میرزابایلو حدود ۲٪ بوده است. جان‌پناه‌ها حفاظتی نقش مهمی در بالا بردن امنیت ایفا می‌کنند. بنابراین با پایش دقیق و متداوم و البته ایجاد جان‌پناه‌ها در مناطقی کلیدی و حساس می‌توان ضریب حفاظتی مناطقی که زیستگاه بالقوه قوچ و میش در پارک ملی هستند را بالا برد و افزایش جمعیت این گونه را شاهد بود.

کليدواژه ها

قوچ و میش، جان‌پناه، علفخوار شاخص، سرشماری، پارک ملی گلستان

کد مقاله / لینک ثابت به این مقاله

برای لینک دهی به این مقاله، می توانید از لینک زیر استفاده نمایید. این لینک همیشه ثابت است :

نحوه استناد به مقاله

در صورتی که می خواهید در اثر پژوهشی خود به این مقاله ارجاع دهید، به سادگی می توانید از عبارت زیر در بخش منابع و مراجع استفاده نمایید:
سید محمود قاسمپوری , 1401 , اثربخشی مدیریت حفاظتی بر جمعیت علفخوار شاخص پارک ملی گلستان , پارک های ملی و سایر مناطق تحت حفاظت