عنوان مقاله:

نویسندگان:

محمدرضا فرهمندکیا

از قدما نقل شده است که از برای هریک از انواع موجود در عالم ماده، فرد مجرد عقلانی در عالم مجردات موجود است که مدبر موجودات مادی می باشد. انواع مادیه برای اتصال به رب النوع (عقل عرضی) خود دائماً در حرکت می باشند و غایت وجودی آنها رسیدن به موطن اصلی و پیوند به اصل خود است. همه ی محققان از حکما اتصال به عوالم غیبی را نهایت استکمال مادیات می دانند و لکن قائلان به ارباب انواع از برای هرنوع مادی، یک فرد مجرد عقلانی که با افراد مادیه، تحت یک طبیعت و افراد یک نوع می باشند قائل شده اند. البته عده ای از حکما هستند که قائل به عقول عرضیه نمی باشند و سلسله ی عقول را طولی می دانند و مخالف این عقیده اند. آنها نهایت استکمال مادیات را اتصال به عقل عاشر می دانند. قائلان به ارباب انواع کثرات نوعی را مستقیماً مستند به عقول عرضی می دانند و منکران عقول عرضیه کثرات نوعی را مستند به جهات متکثره ی در عقل عاشر دانسته اند. در این مقاله دیدگاه حکیم سبزواری که از موافقین وجود عقول عرضیه است و علامه طباطبایی که از منکرین آن است مورد بررسی قرار گرفته است.

عقول عرضیه، مثل افلاطونی، علامه طباطبایی، حکیم سبزواری، امکان اشرف

برای لینک‌دهی به این مقاله از آدرس زیر استفاده نمایید:

برای ارجاع در منابع از عبارت زیر استفاده کنید:
فرهمندکیا، محمدرضا، 1401، داوری بر اختلاف حکیم سبزواری و علامه طباطبایی در مسأله عقول عرضیه، هشتمین همایش ملی حکیم سبزواری، طراحی و آسیب‌شناسی برنامه درسی و متون آموزشی فلسفه اسلامی، https://cnf.hsu.ac.ir/fa/archive_index.php?c=hakim8&aid=70680